Snert

Omdat de lente maar geen lente wil worden hebben we vandaag een enorme pan snert gebrouwen.. (zo'n 6 liter!!)
Een flinke klus, maar lekker......

Verder waren we allen een beetje van de leg ivm de zomertijd (hûh, moet ik nu al naar bed, 't is nog licht hoor...).

Hebben we uren gelegoot en uiteindelijk toch nog een fietstochtje gemaakt.

Diploma

HEBBES!







En dan verdien je taart,
en cadeautjes...

Super gedaan Sven!

Oh, was ik maar...

alvast een beetje groter....

Zonder pardon wordt onze kleine gup de serre uitgeduwd als ze aan het spelen zijn.
Hoe snel hij zich ook omdraait, altijd is hij net te laat en gaat de deur voor z'n neus dicht...
Verlangend duwt hij dan z'n snoetje tegen het raam (gezien de enorme snot- en kwijlvlekken op 't raam...).
En probeert hij zo de aandacht van de 'groten' te trekken, maar helaas hij komt d'r voorlopig bij hen niet meer in... (de komende 2 jaar ofzo)

'n pareltje

Bijna 9 is hij.
Onze oudste.
En regelmatig is hij boos en opstandig inclusief lelijke woorden en een grote mond...
Potten lijm en rollen behang om hem achter te plakken gaan d'r hier doorheen!
Z'n favoriete woorden op dit moment zijn 'boeiûh' en 'dûh'.

Maar dan opeens is er zo'n moment....
Een pareltje om in te lijsten.
dan smelt je toch gewoon?!

't is al weer weekend!

Zo begon de zaterdag. Heerlijke rust en mooie plaatjes 's ochtends in het bos...


Als snel was 't gedaan met die rust!
Opgetogen gingen Sven en ik naar het zwembad voor één van de hoogtepunten in mijn moederschap! De kijkles!
Blij liep ik de veel te krappe kleedkamer in , deed ik prachtige blauwe smurfenslofjes aan, wurmde m'n kind in een zwembroek, slalomde door de douches en zette me naast de andere ouders in een veel te heet zwembad om een uur lang met klotsende oksels en zweet op de rug te kijken naar de prestaties van onze blauw aangelopen, bibberende schatjes......
Genieten dus!
Maar genieten deed ik, met een grote glimlach op m'n gezicht (ja echt, een uur lang) wetende dat dit de aller, allerlaatste zwemles is die ik moet bijwonen (nou ja, voorlopig dan.....).
Wie had dat gedacht.
Drie jaar geleden wilde ie nog geen spatje op z'n neus en nu:

Hij zwemt scheef, heeft een schaarslag, poetst om de 3 slagen de spetters uit z'n ogen en vertikt het om te duiken....

Maar we zijn klaar!

en ik ben apetrots op wat ie bereikt heeft.....

En Sven zou Sven niet zijn als ie dat zelf ook niet was...

(hij heeft z'n cadeautjes al besteld bij z'n oma's en was even vergeten dat ie toch nog wel z'n best moest doen 'oh, maar ik mag toch al afzwemmen???')

En vandaag gingen we onverwacht een dagje dierentuin.

Voor 't eerst een lange dag met Morris op stap (zonder bed in de buurt dan).

En hij heeft het eigenlijk heel goed volgehouden.

En dat geeft ons het vertrouwen om dit weer eens wat vaker te doen.

Hier wat plaatjes:

Huh, beestjes? Geef mij maar eierkoek!

Even poseren...

Over paarden, een koets en een geboorte

Gisteren ging Annemee met haar klasje naar de boerderij voor een huifkartocht (met de koets volgens Annemee. En als je later prinses wordt, nou dan weet je heus wel dat dat geen huifkar is maar een koets hoor!)
En ik mocht mee.
Net op tijd bij de boerderij om live een bevalling mee te maken!
Een meisjes-lammetje.....

Whoehaa, genoeg biologie-lessen voor vandaag, de huifkartocht dus:

Huuh peerd, in galop graag!

Toch maar een echt paard....

Daag, tot straks!

Kijk nu toch!

Kijk nu toch eens!
Onze kleine eigenlijk-nog-maar-net-uit-de-buik baby/dreumes denkt dat ie kan gaan staan midden in de kamer.....
Zie hem eens glimmen!
Nog even en dan stapt hij met z'n ieniemienie kromme beentjes de wijde wereld in........

(en tuurlijk stond de camera op dit hoogtepunt van morris' leven helemaal raar ingesteld, dus vandaar de onduidelijke donkere foto's, maar 'k heb het toch maar mooi wel weten vast te leggen!)

En Annemee?
Die was boos...

Heel boos...

Maar gelukkig...

Niet zo lang!

Kikker

Hoeveel geluk kan je hebben?
zomaar onverwacht uit school mee met je lieve vriendinnetje en dan ook nog naar de voorstelling van 'Kikker en z'n vriendjes' mogen en ook nog eten bij de mac en ook nog héééél laat thuis....en bijna, bijna gingen ze ook nog logeren, maar dat mocht dan weer net niet van de moeders...

Dat overkwam dus Annemee vandaag.

En dat allemaal omdat grote zus van vriendinnetje geen zin had om mee te gaan naar 't theater (dank je wel lieve M.!)

En voor de rest van ons ook geluk, want die leuke, lieve grote zus van vriendinnetje was lekker bij ons en ook dus tot hééééél laat....

Wakker worden

(Bijna) iedere ochtend word ik wakker naast deze ronkende mannen (en geloof me ronken kunnen ze, als er geluid bij dit blog zat liet ik het je horen).
Ik sta dan zachtjes op, zodat zij nog even kunnen blijven liggen, en ga naar 't bos met Baila.

Kijk nou zelf.....
Dan snap je toch meteen waarom ik zo stapel op ze ben.....

Lente

Zou het, zou het echt?
Komt de lente (en bijbehorende zon en lekker weer) er nu echt aan?!
Met Morris op de fiets vanmorgen al even wezen kijken bij de lammetjes.

En zie hier wat we in onze tuin ontdekten vandaag

En dan als toegift deze van Sven.

Zomaar omdat ie zo cool is en nu iedereen hem kan zien.

Z'n eigen ontworpen 'Holland-auto'.

Weekend

En dan is 't weekend al weer voorbij!
Maar genoeg gedaan...
Zaterdag stond in het teken van sport.
's ochtends voetballen met Jochem en 's middags zwemles met Sven.
En eindelijk, eindelijk mag ons manneke over 2 weken afzwemmen....
En apetrots dat ie is!
Het wordt een certificaat zonder gat, want na 3 jaar zwemmen is er nog steeds geen haar op z'n hoofd die eraan denkt een keer door dat verhipte ....gat te duiken.
Maar zwemmen dat kan ie, na al die lessen, als de beste!

Verder zijn we heerlijk uit eten geweest ter ere van opa die al 40 (!) jaar bij hetzelfde bedrijf werkt.
Ook was deze opa vandaag jarig, dus vanmiddag nog een feestje gehad en een gezellig weerzien met een groot deel van onze familie.

Ondertussen is ons meiske ook nog druk...
Ze heeft avi-1 leesboekjes opgesnord en tot onze verbazing leest ze zomaar dit verhaaltje!!

Vriendschap

Dit is de aller, allerbeste vriend van Morris.
Een vriend waar je heel hard om kunt lachen, lekker mee kunt knuffen en heerlijk samen kruimels mee kunt opeten...
Bijzonder om te zien hoe zo'n kleine frummel zo'n groot beest om z'n vingertje windt...


Vrienden...
Morris voert Baila een stokje.

Even samen uitrusten.

Even voorstellen

Vanaf nu een blog over de dagelijkse belevenissen in ons gezin.
Als dagboek voor onszelf en voor mij een probeersel of ik meer kan met m'n hobbies foto's & schrijven.

Even voorstellen
Ik ben Petra, 32 getrouwd sinds 1998 met Gert, 37 en samen zijn we de trotse ouders van 4 schitterende kinderen

Jochem, juli 2000
Onze oudste zoon en gek op
voetballen en donald duck.

Sven, juli 2001

Onze tweede zoon .
Zit op gym en sinds kort ook
op judo
Annemee, december 2003
Ons meiske.
Op en top prinses met veel roze en blingbling.
Ze zit op gym.


Morris, januari 2008
Onze benjamin, lieveling van ons allemaal!
Ook ons zorgenkindje, want hij is geboren met een
hartafwijking...

woensdagmiddag

Eindelijk daar was ie, de zon!
Dus togen ze met z'n vijven naar buiten en kon de zandbak eindelijk weer open.
Er werd gegraven, geblubberd, opgehesen en gebakken...
Ook de trampoline staat sinds afgelopen weekend weer in de tuin en ook daar wordt weer volop gebruik van gemaakt. Nu maar hopen dat het morgen niet weer regent.....



Annemee is sinds kort in de ban van het leren lezen en schrijven. Van juf heeft ze een echte schrijfmap gekregen met bijbehorende leesboekjes ('ik ben al in boekje 5 hoor!')
en ook thuis wordt ieder vrij minuutje gestopt in haar werkjes.

Tja, kleine meisjes worden groot....