Als snel was 't gedaan met die rust!Opgetogen gingen Sven en ik naar het zwembad voor één van de hoogtepunten in mijn moederschap! De kijkles!
Blij liep ik de veel te krappe kleedkamer in , deed ik prachtige blauwe smurfenslofjes aan, wurmde m'n kind in een zwembroek, slalomde door de douches en zette me naast de andere ouders in een veel te heet zwembad om een uur lang met klotsende oksels en zweet op de rug te kijken naar de prestaties van onze blauw aangelopen, bibberende schatjes......
Genieten dus!
Maar genieten deed ik, met een grote glimlach op m'n gezicht (ja echt, een uur lang) wetende dat dit de aller, allerlaatste zwemles is die ik moet bijwonen (nou ja, voorlopig dan.....).
Wie had dat gedacht.
Drie jaar geleden wilde ie nog geen spatje op z'n neus en nu:
Hij zwemt scheef, heeft een schaarslag, poetst om de 3 slagen de spetters uit z'n ogen en vertikt het om te duiken....Maar we zijn klaar!
en ik ben apetrots op wat ie bereikt heeft.....
En Sven zou Sven niet zijn als ie dat zelf ook niet was...
(hij heeft z'n cadeautjes al besteld bij z'n oma's en was even vergeten dat ie toch nog wel z'n best moest doen 'oh, maar ik mag toch al afzwemmen???')
En vandaag gingen we onverwacht een dagje dierentuin.
Voor 't eerst een lange dag met Morris op stap (zonder bed in de buurt dan).
En hij heeft het eigenlijk heel goed volgehouden.
En dat geeft ons het vertrouwen om dit weer eens wat vaker te doen.
Hier wat plaatjes:
Huh, beestjes? Geef mij maar eierkoek!
Even poseren...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten